Chapter 97

锦瑟

锦瑟无端五十弦,一弦一柱思华年

Original Text

锦瑟无端五十弦,一弦一柱思华年。 庄生晓梦迷蝴蝶,望帝春心托杜鹃。 沧海月明珠有泪,蓝田日暖玉生烟。 此情可待成追忆,只是当时已惘然。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

  • 精美的瑟没来由地有五十根弦,而我年近五十,每一根弦和柱都触发对盛年之思。庄周曾经梦见自已化身成了蝴蝶;望帝被迫让国,死后将自已伤春的情思托付给杜鹃鸟。大海月明之时,珠是由眼泪变成的。阳光下蓝田玉的光泽犹如烟霭,被弃置是何等悲哀!以上的情怀和感受岂待回忆时才有,在当时就已经让人失意惘然了。

Textual Notes

Tác giả: 李商隐

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | chinese-poetry/chinese-poetry 水墨唐诗/shuimotangshi.json | PD-old | | JSON corpus | https://github.com/chinese-poetry/chinese-poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).