Chapter 151
落花
高阁客竟去,小园花乱飞
Original Text
高阁客竟去,小园花乱飞。 参差连曲陌,迢递送斜晖。 肠断未忍扫,眼穿仍仍欲归。 芳心向春尽,所得是沾衣。
Textual Variants
Chưa biên soạn.
Sino-Vietnamese
Chưa biên soạn.
Literal Translation
Chưa biên soạn.
Literary Translation
Vietnamese
Chưa biên soạn.
English
Chưa biên soạn.
Commentary
- 此诗咏落花,也抒发自已的迟暮之感。 小园里的花在风的吹拂下胡乱地飞舞,高高阁楼上的游客竟然离去了。参差不齐的花瓣片片连接曲折的小路,残瓣飘飞遥送夕阳西下。因极度悲痛而不忍心去打扫残花,望眼欲穿地盼来春天,春天仍要归去。春花为春尽而落,我的心为花落而悲,伤心得泪湿衣襟。
Textual Notes
Tác giả: 李商隐
References
| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | chinese-poetry/chinese-poetry 水墨唐诗/shuimotangshi.json | PD-old | | JSON corpus | https://github.com/chinese-poetry/chinese-poetry | MIT (packaging) |
Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).