Chapter 151

落花

高阁客竟去,小园花乱飞

Original Text

高阁客竟去,小园花乱飞。 参差连曲陌,迢递送斜晖。 肠断未忍扫,眼穿仍仍欲归。 芳心向春尽,所得是沾衣。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

  • 此诗咏落花,也抒发自已的迟暮之感。 小园里的花在风的吹拂下胡乱地飞舞,高高阁楼上的游客竟然离去了。参差不齐的花瓣片片连接曲折的小路,残瓣飘飞遥送夕阳西下。因极度悲痛而不忍心去打扫残花,望眼欲穿地盼来春天,春天仍要归去。春花为春尽而落,我的心为花落而悲,伤心得泪湿衣襟。

Textual Notes

Tác giả: 李商隐

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | chinese-poetry/chinese-poetry 水墨唐诗/shuimotangshi.json | PD-old | | JSON corpus | https://github.com/chinese-poetry/chinese-poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).