Chapter 170

孤雁

几行归塞尽,念尔独何之?暮雨相呼失,寒塘欲下迟

Original Text

几行归塞尽,念尔独何之?暮雨相呼失,寒塘欲下迟。 渚云低暗度,关月冷相随。 未必逢矰缴,孤飞自可疑。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

  • 此诗通过对失群孤雁的描绘,寄托着诗人悲凉的身世之感。  一行行大雁飞回塞外不见了,你孤孤单单将要飞向哪里?在暮雨苍茫中,你因失群而呼唤,声声悲切,想落到寒塘栖息,又迟疑不决。在黑夜中偷偷掠过水洲上的浮云,边关的月亮冰冷地相随。此去路途遥遥,即使可以避开弓箭的射击,独自飞翔,毕竟害怕!

Textual Notes

Tác giả: 崔涂

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | chinese-poetry/chinese-poetry 水墨唐诗/shuimotangshi.json | PD-old | | JSON corpus | https://github.com/chinese-poetry/chinese-poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).