Chapter 169

贫女

蓬门未识绮罗香,拟托良媒益自伤

Original Text

蓬门未识绮罗香,拟托良媒益自伤。 谁爱风流高格调,共怜时世俭梳妆。 敢将十指夸针巧,不把双眉斗画长。 苦恨年年压金线,为他人作嫁衣裳。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

  • 此诗勾画了一个品德高尚、勤劳善良的穷苦姑娘的形象,并寄予深切的同情。  贫穷人家的姑娘没有华丽的服饰和香粉之类的修饰,打算请好媒人说媒出嫁也因为家穷而不能,实在令人伤心。有谁赏识高尚的品德和优雅的风度,世人都在追求奇异的妆扮。贫女敢用手工针线刺绣的精巧来夸耀,而不愿和别人比画眉的美丽。深恨年年辛勤地刺绣,只是为别人缝制出嫁的衣裳。

Textual Notes

Tác giả: 秦韬玉

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | chinese-poetry/chinese-poetry 水墨唐诗/shuimotangshi.json | PD-old | | JSON corpus | https://github.com/chinese-poetry/chinese-poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).