Chapter 144

灞上秋居

灞原风雨定,晚见雁行频

Original Text

灞原风雨定,晚见雁行频。 落叶他乡树,寒灯独夜人。 空园白露滴,孤壁野僧邻。 寄卧郊扉久,何年致此身?。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

  • 此诗反映作者客居异乡的孤寂,抒发自已怀才不遇的感慨,并在一定程度上,反映唐末社会动乱的现实。  在一个风停雨歇的灞水高原的黄昏,只见空中的雁群不断往南飞去。这纷纷飘落的树叶,是他乡之树,而不是故乡的树。寒灯独照着孤寂的异乡之人,空园中一片荒凉,连白露滴下的声音都可听见,孤独的房舍,只有与野僧为邻。寄居在这郊外的住宅已经很久了,何年何月能够出仕为官,为国效力呢?

Textual Notes

Tác giả: 马戴

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | chinese-poetry/chinese-poetry 水墨唐诗/shuimotangshi.json | PD-old | | JSON corpus | https://github.com/chinese-poetry/chinese-poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).