Chapter 142
春风袅娜 试晴又雨,更倚云月自度腔寄意
被盲风痴雨,断送清明
Original Text
被盲风痴雨,断送清明。 花有泪,鸟无声。 敞兰帷逗取,夕曛朝爽,柱鸾低翅,筝雁收翎。 步屧芳郊,湔裙南浦,沁损芹泥三两星。 鸭睡香销窣帘影,箫稀饧冷少人行。 寒重春深梦浅,三分过二,已惊见、绿密红零。 呼娇燕,语流莺。 衔将坠影,扶上山屏。 凤子鬼魂,与招沈魄,杜鹃啼血,黏住余馨。 芳菲垂尽,叹年年三月,佳时易逝,难遇长晴。
Textual Variants
Chưa biên soạn.
Sino-Vietnamese
Chưa biên soạn.
Literal Translation
Chưa biên soạn.
Literary Translation
Vietnamese
Chưa biên soạn.
English
Chưa biên soạn.
Commentary
Chưa biên soạn.
Textual Notes
Tác giả: 周岸登
Triều đại: 清末近现代初
References
| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | Werneror/Poetry 清末近现代初.csv | PD-old | | CSV corpus | https://github.com/Werneror/Poetry | MIT (packaging) |
Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).