Chapter 1
感春四首
一春谁道是芳时?
Original Text
一春谁道是芳时? 未及飞红已暗悲。 雨甚犹思吹笛验,风来始悔树幡迟。 蜂衙撩乱声无准,鸟使逡巡事可知。 输却玉尘三万斛,天公不语对枯棋。 阿母欢娱众女狂,十年养就满庭芳。 那知绿怨红啼景,便在莺歌燕舞场。 处处凤楼劳剪綵,声声羯鼓促传觞。 可怜买尽西园醉,赢得嘉辰一断肠! 倚天照海倏成空,脆薄原知不耐风。 忍见化萍随柳絮,倘因集蓼毖桃虫。 到头蝶梦谁真觉,刺耳鹃声恐未终。 苦学挈皋事浇灌,绿阴涕尺种花翁。 北胜南强较去留,泪波直注海东头。 槐柯梦短殊多事,花槛春移不自由。 从此路迷渔父棹,可无人坠石家楼? 故林好在烦珍护,莫再飘摇断送休。
Textual Variants
Chưa biên soạn.
Sino-Vietnamese
Chưa biên soạn.
Literal Translation
Chưa biên soạn.
Literary Translation
Vietnamese
Chưa biên soạn.
English
Chưa biên soạn.
Commentary
Chưa biên soạn.
Textual Notes
Tác giả: 陈宝琛
Triều đại: 清末民国初
References
| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | Werneror/Poetry 清末民国初.csv | PD-old | | CSV corpus | https://github.com/Werneror/Poetry | MIT (packaging) |
Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).