Chapter 397

自一条山出长城寄怀赵芝山都督

束风吹沙春无色,白日荒荒草痕黑

Original Text

束风吹沙春无色,白日荒荒草痕黑。 驱车不向中原行,藐然大地无空阔。 天低野旷不见路,沙上行人愁日昃。 一驼回首向长城,绝似湖阴孤鹭立。 两年放失江南春,翻从绝漠望乡国。 故人赆别知我贫,语我重来意悽切。 乾坤已更新涕泪,阅世难循旧车辙。 我行万里蚁旋磨,君拥岩疆龙起蛰。 散兵无术绝输挽,穷边例为人弃置。 时艰不作来日计,改弦往往穷儒术。 人间何世我别君,君自忧危我萧瑟。 尘昏跃马一碗泉,聊取甘芳解烦渴。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

Chưa biên soạn.

Textual Notes

Tác giả: 俞明震

Triều đại: 清末民国初

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | Werneror/Poetry 清末民国初.csv | PD-old | | CSV corpus | https://github.com/Werneror/Poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).