Chapter 990
此间雉多而值贱入冬即以侑食予齿脱他肴多不能决每食只此一味或益一菘而已忽忽三载未尝生厌计所食不下数百矣感赋一首
服食慎尼父,乡党记甚赅
Original Text
服食慎尼父,乡党记甚赅。 终篇及山雉,微旨费疑猜。 自我来长春,旅食谁相陪。 决肉老无齿,淡薄愁羹材。 惟雉实充塞,弋取冰雪隈。 剔骨用缕切,姜笋同燔煨。 朝斯复夕斯,风味良已佳。 忽忽阅三冬,食籍谁安排。 愧予口腹累,忍致原禽灾。 先事而后食,颡泚养不才。 兹性特耿介,未信甘囮媒。 杀身为小补,士执义所裁。 分当勇致身,直往不可回。 一笑观朵颐,时哉岂时哉。
Textual Variants
Chưa biên soạn.
Sino-Vietnamese
Chưa biên soạn.
Literal Translation
Chưa biên soạn.
Literary Translation
Vietnamese
Chưa biên soạn.
English
Chưa biên soạn.
Commentary
Chưa biên soạn.
Textual Notes
Tác giả: 陈曾寿
Triều đại: 清末近现代初
References
| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | Werneror/Poetry 清末近现代初.csv | PD-old | | CSV corpus | https://github.com/Werneror/Poetry | MIT (packaging) |
Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).